Kâdî Abdülcebbâr’ın “Sahâbe Neslinde Keramet Görülmemiştir” İddiası Bağlamında Sahâbeye Nisbet Edilen Keramet Rivayetlerinin Değerlendirilmesi

Keramet, peygamberlik iddiasında olmayan, sâlih ameller işleyen mü’minden meydan okumaksızın zuhur eden hârikulâde hâdiselerdir. Sahâbe ise, Hz. Peygamber’i görüp iman etmiş ve bu iman ile vefat etmiş insanlardır. Bu çalışmada, Mu‘tezîlî âlim Kâdî Abdülcebbâr’ın “sahâbe neslinde keramet görülmemiştir” iddiasının doğruluğu incelenmiştir. Zira bu konuda ilmî/akademik bir çalışma yapılmamıştır; çalışmamızın bu boşluğu dolduracağını ümit ediyoruz. Bu çerçevede “Sahâbe neslinden sonraki sâlih kullara çok sayıda keramet isnad edilirken, sahâbeye nispet edilen keramet yok mudur? Bu hârikulâde hâdiseler, sahâbe zamanında yaşanmamış mıdır?” gibi soruların cevabı aranmıştır. Sahâbe’ye keramet nispet edilen rivâyetler incelenmiş, bu rivâyetlerin sıhhati ve nasıl anlaşılması gerektiğine dair genelde İslam âlimlerinin özelde de Hadis âlimlerinin ne düşündükleri tespit edilmiştir. Bu çalışmada, özel olarak hadis eserleri, genel olarak diğer İslâmî kaynaklar taranarak veri toplama ve analiz yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, Sahâbe-i Kirâm’a nispet edilen ve sahih rivâyetlerle bize ulaşan hârikulâde olayların azımsanmayacak kadar çok olduğu ve İslâm âlimlerinin bunları keramet olarak değerlendirdiği görülmüştür.