Gej ve Mide Kanseri

Mide kanseri kötü prognozlu sık görülen bir malignitedir ve cerrahi tedavi ilk basamak tedavi yaklaşımı olmaya devam etmektedir. Radyoterapi, kemoterapi ve cerrahi tekniklerdeki gelişmelere rağmen mide kanseri dünya çapında kanser ölümlerinin ikinci önde gelen nedenidir. Erken evre mide kanserinde 5 yıllık sağkalım oranı %90’ın üzerinde olmasına rağmen, erken tanı oranının düşük olması nedeniyle hastaların çoğu ileri evre mide kanseri ile başvurmaktadır. Mide kanseri için evreleme sınıflandırma ve cerrahi konusunda geniş bir fikir birliği olmasına rağmen, gastrektomi sonrası takip konusunda bir fikir birliği yoktur. Takip nüksetme şüphesiyle yapılan klinik incelemelerden, nüksleri erken tespit etmek için yapılan yoğun incelemelere kadar değişir ve bunun sağ kalımı ve yaşam kalitesini iyileştirdiği varsayılır. Tümör belirteçleri subklinik vakaları tespit etmek için bir miktar başarıyla kullanılmıştır ve daha invaziv veya pahalı prosedürleri hedeflemek için kullanılabilir. Kemoterapide, birçok yeni ajan önemli ölçüde iyileştirilmiş sağ kalım vaat ediyor ancak hasta semptomatik hale gelmeden önce uygulandığında daha fazla faydası olduğuna dair veriler eksiktir.  Gastric cancer is a common malignancy with a poor prognosis, and surgery remains the first-line treatment approach. Despite advances in radiotherapy, chemotherapy, and surgical techniques, gastric cancer is the second leading cause of cancer deaths worldwide. Although the 5-year survival rate for early-stage gastric cancer is over 90%, most patients present with advanced-stage gastric cancer due to the low rate of early diagnosis. Although there is broad agreement on staging, classification, and surgery for gastric cancer, there is no consensus on follow-up after gastrectomy. Follow-up varies from clinical evaluations for suspected recurrence to intensive evaluations to detect recurrences early, which is assumed to improve survival and quality of life. Tumor markers have been used with some success to detect subclinical cases and can be used to target more invasive or expensive procedures. In chemotherapy, many new agents promise significantly improved survival, but evidence is lacking to support greater benefit when administered before the patient becomes symptomatic.