PRVI ZENIČKI FILOZOF

<p>Željko Škuljević<br />(1953 - 2019), prvi zenički  filozof, otišao je Tamo prije pet godina. Iza sebe  je  ostavio  više  od  dvadeset  knjiga  iz  filozofije,  poezije  i  esejistike.  U  svom  filozofskom  opusu izraziti  eros  je  pokazivao  prema  starogrčkoj  filozofiji,  a  u  okviru  nje  fokusirao  se  najviše  na  sofiste, <br />Rođen je 28. avgusta 1953. godine u Zenici. Diplomirao sociologiju, magistrirao filozofiju, te doktorirao filozofiju na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu 1991. godine i time stekao naučni stepen  doktora filozofskih nauka. Biran u zvanje docenta, vanrednog i redovnog profesora na Univerzitetu u Zenici. Jedan je od osnivača Pedagoške akademije  1994.  godine,  kasnije  Pedagoškog  fakulteta,  odnosno  Filozofskog  fakulteta.  U  jednom  mandatnom periodu obavljao funkciju prorektora za nastavu i studentska pitanja na Univerzitetu u Zenici. Bio je šef Katedre za opšte programske osnove u dva mandata i šef Katedre za filozofiju i sociologiju. Predavao je više kolegija iz filozofije i sociologije na univerzitetima u Zenici, Sarajevu, Tuzli i Banjaluci.Bio je član Društva pisaca BiH, Asocijacije nezavisnih intelektualaca Krug 99 i Hrvatskog filozofskog društva. Osnivač je i urednik zaklade „Hijatus“ koja je objavila veliki broj knjiga i brjeva istoimenog časopisa, te časopisa  Hijatus junior. Dobitnik je Nagrade Grada Zenice. Iz oblasti filozofije objavio je četrnaest knjiga: Filozofski podsjetnik (1994), Dijalog sa Sokratom (1996), Filozofija između originalnosti i eklekticizma (1997), Filozofski podsjetnik, II izd.  (2000), Sofistika  kao  istina  privida  (2001),  Ogledi  iz  grčke  filozofije  (2003),  Od  sofista  do  Nietzschea  (2004),  Pozornica kirenaičke misli  (2008), Rebellio carnis (2011), Manifest ateizma  (2012), Marx i Grci (2014), Nietzscheova hybristika (2015), Malizam i indiferentizam (2015), O(bez)drumljenost  ili pokušaj nešto drugačijeg filozofskog “lutanja” (2019 - posmrtno). Esejistici pripadaju dva djela i to Bosanski brevijar (1998) i Cortigiana: esej o “estetičkim kurtizanama” (2017). Književnost, posebice poezija, u njegovom je opusu zastupljena sa sedam knjiga:  Govorenja između (1983), Ledeni  nokturno  (1986),  Pokrenuše  se  čuda  (1988),  Bosanske  elegije  (1993),  Orfejev  povratak  (1996),  Francuski dnevnik, imaginacije  (2008),  Kolonije: svjedočanstvo jednog odrastanja: 1958-1972.  (2018). Pored ovih  knjiga objavio je i prezentovao više stotina radova iz filozofije i sociologije u domaćim i međunarodnim naučnim publikacijama i simpozijima. Umro je 4. februara 2019. godine u Zenici.Sokrata  i  hedonizam  Stare  Grčke.  Učestvovao  je  u  formiranju  Pedagoške  akademije,  kasnije Pedagoškog, odnosno Filozofskog fakulteta, a potom je obavljao i funkciju prorektora za nastavu i  studentska  pitanja.  Tokom  svog  djelovanja  na  Univerzitetu  u  Zenici  vodio  je  Katedru  za  opšte programske  osnove  i  Katedru  za  filozofiju  i  sociologiju.  Ovaj rad tematizira njegov filozofski opus, a povod je pet godina od njegove smrti.</p>