Javascript must be enabled to continue!
L᾽«unilinguisme» officiel de Constantinople byzantine (VIIe-XIIe s.)
View through CrossRef
<p>Νίκος Οικονομίδης</p><p> Η επισήμως «μονόγλωσση» βυζαντινή Κωνσταντινούπολη (7ος-12ος αι.)</p><p>Η ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ξεκίνησε με το όνειρο ενός δίγλωσσου κράτους, όπου τα Ελληνικά και τα Λατινικά θα χρησιμοποιούνταν εξίσου. Στις ανατολικές επαρχίες, όμως, η χρήση των Λατινικών υποχώρησε γρήγορα. Ωστόσο, όπως τεκμαίρεται από τις σφραγίδες, τα έγγραφα και κείμενα, όπως τα Θαύματα του αγίου Δημητρίου, σε ορισμένες περιοχές των Βαλκανίων και, βέβαια, στην Ιταλία, η χρήση δυο γλωσσών διατηρήθηκε. Στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου τα Ελληνικά χρησιμοποιούνται ευρύτατα από τη διπλωματία ως ένα είδος lingua franca.</p><p>Οι Βυζαντινοί δεν φαίνεται να προσπάθησαν να μάθουν ξένες γλώσσες. Οι μεταφραστές προέρχονται από την περιφέρεια, από περιοχές δίγλωσσες, όπου η δεύτερη γλώσσα μαθαινόταν στο δρόμο. Οι ελληνόγλωσσοι κάτοικοι του κέντρου θεωρούσαν ότι οι άλλοι όφειλαν να γνωρίζουν την επίσημη γλώσσα της αυτοκρατορίας, δηλαδή τα Ελληνικά, εφόσον έρχονταν σ' αυτήν. Τούτο ίσχυε και για τους ξένους μισθοφόρους, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν δικούς τους διερμηνείς, κυρίως μετά τη δημιουργία ταγμάτων που περιελάμβαναν στρατιώτες με κοινή εθνική προέλευση. Οι διερμηνείς της αυτοκρατορικής διοίκησης, που δρούσαν ενίοτε και ως κατάσκοποι, προέρχονταν συχνά από ξένες εθνότητες. Από τον 12ο αιώνα και εξής, οπότε η Κωνσταντινούπολη απέκτησε κοσμοπολίτικο χαρακτήρα, οι ερμηνευταί της αυλής και της αυτοκρατορικής γραμματείας παίζουν όλο και σημαντικότερο ρόλο.</p><p>Οι Βυζαντινοί λόγιοι, ζώντας σε ένα είδος μεγαλοπρεπούς απομόνωσης, ενδιαφέρονταν κυρίως για της μορφές της ελληνικής γλώσσας του παρελθόντος. Τα «αττικίζοντα» ελληνικά ήταν η γλώσσα των μορφωμένων και των υψηλόβαθμων αξιωματούχων και αυτά τους ξεχώριζαν από τους λοιπούς. Επειδή, όμως, η «γλώσσα» αυτή δεν ήταν απόλυτα κατανοητή, ο όρος ερμηνευτής κατέληξε να δηλώνει τον δάσκαλο.</p><p>Χωρίς να εγκαταλείψει την ελληνική γλώσσα, ο μορφωμένος Βυζαντινός γινόταν «πολύγλωσσος» για να υπηρετήσει κοινωνικές; φιλοδοξίες και όχι πρακτικές ανάγκες.</p><p> </p>
Title: L᾽«unilinguisme» officiel de Constantinople byzantine (VIIe-XIIe s.)
Description:
<p>Νίκος Οικονομίδης</p><p> Η επισήμως «μονόγλωσση» βυζαντινή Κωνσταντινούπολη (7ος-12ος αι.
)</p><p>Η ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ξεκίνησε με το όνειρο ενός δίγλωσσου κράτους, όπου τα Ελληνικά και τα Λατινικά θα χρησιμοποιούνταν εξίσου.
Στις ανατολικές επαρχίες, όμως, η χρήση των Λατινικών υποχώρησε γρήγορα.
Ωστόσο, όπως τεκμαίρεται από τις σφραγίδες, τα έγγραφα και κείμενα, όπως τα Θαύματα του αγίου Δημητρίου, σε ορισμένες περιοχές των Βαλκανίων και, βέβαια, στην Ιταλία, η χρήση δυο γλωσσών διατηρήθηκε.
Στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου τα Ελληνικά χρησιμοποιούνται ευρύτατα από τη διπλωματία ως ένα είδος lingua franca.
</p><p>Οι Βυζαντινοί δεν φαίνεται να προσπάθησαν να μάθουν ξένες γλώσσες.
Οι μεταφραστές προέρχονται από την περιφέρεια, από περιοχές δίγλωσσες, όπου η δεύτερη γλώσσα μαθαινόταν στο δρόμο.
Οι ελληνόγλωσσοι κάτοικοι του κέντρου θεωρούσαν ότι οι άλλοι όφειλαν να γνωρίζουν την επίσημη γλώσσα της αυτοκρατορίας, δηλαδή τα Ελληνικά, εφόσον έρχονταν σ' αυτήν.
Τούτο ίσχυε και για τους ξένους μισθοφόρους, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν δικούς τους διερμηνείς, κυρίως μετά τη δημιουργία ταγμάτων που περιελάμβαναν στρατιώτες με κοινή εθνική προέλευση.
Οι διερμηνείς της αυτοκρατορικής διοίκησης, που δρούσαν ενίοτε και ως κατάσκοποι, προέρχονταν συχνά από ξένες εθνότητες.
Από τον 12ο αιώνα και εξής, οπότε η Κωνσταντινούπολη απέκτησε κοσμοπολίτικο χαρακτήρα, οι ερμηνευταί της αυλής και της αυτοκρατορικής γραμματείας παίζουν όλο και σημαντικότερο ρόλο.
</p><p>Οι Βυζαντινοί λόγιοι, ζώντας σε ένα είδος μεγαλοπρεπούς απομόνωσης, ενδιαφέρονταν κυρίως για της μορφές της ελληνικής γλώσσας του παρελθόντος.
Τα «αττικίζοντα» ελληνικά ήταν η γλώσσα των μορφωμένων και των υψηλόβαθμων αξιωματούχων και αυτά τους ξεχώριζαν από τους λοιπούς.
Επειδή, όμως, η «γλώσσα» αυτή δεν ήταν απόλυτα κατανοητή, ο όρος ερμηνευτής κατέληξε να δηλώνει τον δάσκαλο.
</p><p>Χωρίς να εγκαταλείψει την ελληνική γλώσσα, ο μορφωμένος Βυζαντινός γινόταν «πολύγλωσσος» για να υπηρετήσει κοινωνικές; φιλοδοξίες και όχι πρακτικές ανάγκες.
</p><p> </p>.
Related Results
Physician and miracle worker. The cult of Saint Sampson the Xenodochos and his images in eastern Orthodox medieval painting
Physician and miracle worker. The cult of Saint Sampson the Xenodochos and his images in eastern Orthodox medieval painting
Saint Sampson, whose feast is celebrated on June 27, was depicted among holy
physicians. However, his images were not frequent. He was usually
accompanied with Saint Mokios (...
[RETRACTED] Diaetoxile Avis France ! Prix ! Diaetoxile Gélules ( Detoxil Capsules) Composition, Forum v1
[RETRACTED] Diaetoxile Avis France ! Prix ! Diaetoxile Gélules ( Detoxil Capsules) Composition, Forum v1
[RETRACTED]Diaetoxile Avis: Si vous observez que même après avoir suivi des régimes stricts ou mangé des aliments sains tout au long de la journée, vous n'êtes toujours pas en mesu...
Constantinople
Constantinople
This chapter discusses the fleet that sailed from Abydos to the monastery of Saint Stephen, just southwest of the sea walls of Constantinople on 23 June 1203. The fleet sailed past...
Sicily between Constantinople and Rome
Sicily between Constantinople and Rome
This chapter examines the web of connections linking Sicily to the Greek Christian world of the eastern Mediterranean and, simultaneously, to the Latin Christendom of Rome and the ...
Gurdjieff in Constantinople
Gurdjieff in Constantinople
Abstract
George Gurdjieff (1866–1949) and his students’ stay in Constantinople in 1920–1921 remains a blank spot in the movement’s history. Very few records relating to this pe...
Geoffroy of Villehardouin, Marshal of Champagne
Geoffroy of Villehardouin, Marshal of Champagne
This book traces the remarkable life of Geoffroy of Villehardouin (c. 1148–c. 1217) from his earliest years in Champagne through his last years in Greece after the crusade. The fou...
Céramique glaçurée provenant de Nauplie et d’Argos (XIIe-XIIIe siècles) : observations préliminaires
Céramique glaçurée provenant de Nauplie et d’Argos (XIIe-XIIIe siècles) : observations préliminaires
Argos et Nauplie furent deux régions indissolublement liées à l’époque byzantine et aux périodes qui suivirent. L’étude essaie de déterminer, à travers l’étude de la céramique glaç...
Mehmet II’s Political Success? The Establishment of the Florentine Colony in Ottoman Constantinople (1453–1470)
Mehmet II’s Political Success? The Establishment of the Florentine Colony in Ottoman Constantinople (1453–1470)
Abstract
This article investigates the outset of Florence’s colony in Ottoman Constantinople until the conquest of Negroponte in 1470 by the Ottoman forces led by Mehmet II. It ana...

