Kastamonu’da Kurt ve Geyikler ile İlgili İnanışlar (Orhun’dan Kastamonu’ya)

Türkistan’dan Anadolu’ya ve Anadolu’dan diğer ülke ve kıtalara fetih ruhuyla yayılan Türkler gerek göç hareketlerinde ve gerekse yurt edindikleri yerlerde tabiat ve içinde yaşayan hayvanları gündelik hayatlarının ayrılmaz bir parçası haline getirmişlerdir. Eğitilebilir düzeydeki geyik gibi sakin mizaçlı hayvanlar özellikle Anadolu’nun ilk fetih dönemlerinde yük taşımacılığında; cami, külliye, han-hamam yapımlarında ziyadesiyle kullanılmıştır. Kastamonu’ya ilk gelen alperenler de geyikleri kullanmışlardır. Geyiklerle ilgili rivayetlerin anlatıldığı Kastamonu’da birçok türbe girişinde ahde vefa örneği olarak geyik boynuzu görmek mümkündür. Kurtlar da tarihi süreçte Türklerin yaşantılarında önemli bir yere sahip olmuştur. Değer atfedilen kurtların önde gelenleri gökbörü ve bozkurtlardır. Bu iki türe güç ve saygınlıkla bağlantılı olarak değer verilmiştir. Makalede saha araştırması, kaynak kişilerle görüşmeler, yerinde tespit ve arşivleme ile alanyazındaki makaleler taranarak Kastamonu’da kurt ve geyik inanışlarının geçmişten günümüze uzantısı araştırılmıştır. Kastamonu’da halen devam eden kurt ve geyiklerle ilgili inanışlar derlenmiş ve anlatılar değerlendirilerek bu inanışların gerçeklik yönü ve halen devam edip etmediği irdelenmiştir. Kadim Türk şehri Kastamonu’da özellikle halen hayatta olan kaynak kişiler başta olmak üzere saha araştırmalarıyla elde edilen anlatı ve görsellerden yola çıkılarak ata yurttan gelen bu inanışlarla ilgili görüş ve kanaat belirtilmiştir.