ARTIFICIAL INTELLIGENCE IN EDUCATION AS A WAY TO CONSTRUCT EDUCATIONAL CONTENT: BIBLIOMETRIC ANALYSIS

This study presents a comprehensive bibliometric analysis of international scientific publications devoted to the application of artificial intelligence (AI) in the development and adaptation of educational content over the period 2014-2024. Over the last decade, AI has evolved from an auxiliary technological instrument into a strategic driver of educational transformation, enabling the transition from episodic digital solutions to complex, integrated systems such as intelligent tutoring platforms, adaptive learning environments, and generative AI models capable of producing textual, visual, and multimedia educational resources. Against this backdrop, the study aims to systematize the rapidly expanding body of academic research and to identify key trends, conceptual clusters, and geographical patterns that shape contemporary scientific discourse on AI in education. Based on data retrieved from the Scopus database, the research examines publication dynamics, productivity and impact of leading journals, authors, and institutions, as well as international collaboration networks. Special attention is given to thematic areas related to generative AI, personalized and adaptive learning, sustainable education, and the pedagogical implications of AI integration, including technology acceptance and behavioral aspects of learners and educators. The findings reveal a pronounced growth in publication activity since 2021, indicating the formation of a consolidated and interdisciplinary research field. Overall, the results confirm that AI is increasingly perceived not merely as a tool for automation, but as a foundational resource for designing innovative, personalized, and sustainable educational ecosystems. В данном исследовании представлен всесторонний библиометрический анализ международных научных публикаций, посвященных применению искусственного интеллекта (ИИ) при разработке и адаптации образовательного контента за период 2014-2024 годов. За последнее десятилетие искусственный интеллект превратился из вспомогательного технологического инструмента в стратегическую движущую силу образовательных преобразований, позволив перейти от эпизодических цифровых решений к сложным интегрированным системам, таким как интеллектуальные обучающие платформы, адаптивные среды обучения и генеративные модели искусственного интеллекта, способные создавать текстовые, визуальные и мультимедийные образовательные ресурсы. На этом фоне исследование направлено на систематизацию быстро растущего объема академических исследований и выявление ключевых тенденций, концептуальных кластеров и географических закономерностей, которые формируют современный научный дискурс об искусственном интеллекте в образовании. На основе данных, полученных из базы данных Scopus, в исследовании изучается динамика публикаций, продуктивность и влияние ведущих журналов, авторов и учреждений, а также международных сетей сотрудничества. Особое внимание уделяется тематическим областям, связанным с генеративным ИИ, персонализированным и адаптивным обучением, устойчивым образованием и педагогическими последствиями интеграции ИИ, включая принятие технологий и поведенческие аспекты учащихся и преподавателей. Результаты исследования свидетельствуют о заметном росте публикационной активности с 2021 года, что свидетельствует о формировании консолидированной и междисциплинарной исследовательской области. В целом, результаты подтверждают, что искусственный интеллект все чаще воспринимается не просто как инструмент автоматизации, но и как основополагающий ресурс для создания инновационных, персонализированных и устойчивых образовательных экосистем. Бұл зерттеуде 2014-2024 жылдар кезеңінде білім беру мазмұнын әзірлеу және бейімдеу кезінде жасанды интеллектті (ЖИ) қолдануға арналған халықаралық ғылыми жарияланымдарға жан-жақты библиометриялық талдау ұсынылған. Соңғы онжылдықта жасанды интеллект көмекші технологиялық құралдан білім беруді қайта құрудың стратегиялық қозғаушы күшіне айналды. Бұл эпизодтық цифрлық шешімдерден интеллектуалды оқыту платформалары, адаптивті оқыту орталары және мәтіндік, визуалды және мультимедиялық білім беру ресурстарын құруға қабілетті генеративті жасанды интеллект модельдері сияқты күрделі интеграцияланған жүйелерге көшуге мүмкіндік берді. Осыған байланысты зерттеу академиялық зерттеулердің тез өсіп келе жатқан көлемін жүйелеуге және білім берудегі жасанды интеллект туралы заманауи ғылыми дискурсты қалыптастыратын негізгі тенденцияларды, тұжырымдамалық кластерлерді және географиялық заңдылықтарды анықтауға бағытталған. Scopus дерекқорынан алынған мәліметтер негізінде зерттеу басылымдардың динамикасын, жетекші журналдардың, авторлар мен мекемелердің және халықаралық ынтымақтастық желілерінің өнімділігі мен әсерін зерттейді. Генеративті ЖИ, жекелендірілген және бейімделгіш оқыту, тұрақты білім беру және ЖИ интеграциясының педагогикалық салдарларына, соның ішінде технология- ларды қабылдау мен оқушылар мен оқытушылардың мінез-құлық аспектілеріне қатысты тақырыптық салаларға ерекше назар аударылады. Зерттеу нәтижелері 2021 жылдан бастап жарияланым белсенділігінің айтарлықтай өскенін, шоғырландырылған және пәнаралық зерттеу саласының қалыптасуын көрсетеді. Тұтастай алғанда, нәти- желер жасанды интеллект автоматтандыру құралы ретінде ғана емес, сонымен қатар инновациялық, жекелен- дірілген және тұрақты білім беру экожүйелерін құрудың негізгі ресурсы ретінде қабылданатынын растайды. библиометриялық талдау, білім берудегі жасанды интеллект, генеративті ЖИ, білім беру мазмұны, білім берудің цифрлық трансформациясы, тұрақты білім беру.