Važnost cinka u gnojidbi vinove loze

Cink je esencijalni biljni hranjivi element s vrlo opsežnom i značajnom ulogom. Uključen je u više metabolitičkih procesa i sudjeluje u razvoju reproduktivnih dijelova vinove loze. Količina cinka u biljci je niska, te se značajno razlikuje između pojedinih biljnih vrsta. Kod vinove loze, optimalna opskrbljenost cinkom u listu kreće se u rasponu od 25-150 mg kg-1. Nedostatak cinka najčešći je na tlima s pH 7.0-8.0, a u slučaju karbonatnih tala nedostatak cinka često je povezan s nedostatkom željeza (‘vapnena kloroza’). Gnojiva na bazi cinka sadrže različite vrijednosti cinka ovisno o njegovom obliku u gnojivu. Postojei nekoliko najznačajnijih kemijskih oblika cinka od kojih ćemo spomenuti cink-oksid, cink-helat, cink-sulfat i cink-fosfit. Svaki od njih ciljano se koristi za rješavanje određenih nedostataka ili potiče razvoj metabolizma vinove loze. Prema rezultatima istraživanja većine autora vidljivo je da u većini vinogradarskih tala nedostaje cinka, te se preporuča dodatna gnojidba vinove loze. Ovisno o stanju cinka u tlu, gnojidba se može provesti preko lista (kod manjih nedostataka cinka) ili u kombinaciji tlo-folijarna gnojidba (kod većih nedostataka cinka), upotrebom različitih gnojiva na bazi cinka. Na taj način može se postići dobra opskrbljenost vinove loze cinkom te ujednačen rast i razvoj vinove loze tijekom vegetacije.