Evaluation of Students Self-Joint Cracking Habits: A Cross-Sectional Study

Amaç: Eklem gerginliğinin anında ortadan kalkması ve eklem hareket açıklığının artması nedeniyle eklem çıtlatma davranışı alışkanlık haline gelebilir. Bu doğrultuda çalışmada bir üniversitenin Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu'nda öğrenim gören öğrencilerin kendi eklemlerini çıtlatma alışkanlıklarının değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntemler: Tanımlayıcı tipte olan bu çalışmanın evrenini bir üniversitenin Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulunda öğrenim gören 203 gönüllü öğrenci oluşturmuştur. Araştırma verileri anket formu aracılığıyla toplanmış olup, verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler ve Ki-kare testi kullanılmıştır. Bulgular: Çalışma grubundaki öğrencilerin %72,9 'u kadın olup yaş ortalaması 20,21±2,16 yıldır. %68,5'i eklemden gelen sesi çıtlama olarak tanımlıyor ve en çok parmak eklemlerini (%44,3) ve boyun eklemlerini (%26,6) çıtlatıyorlar. Kadınların %52,5'i. erkeklerin ise %19,5'i boyun eklemlerini günde 3 ve daha fazla kez çıtlattıklarını belirtti ve aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,001). Kadınların %77'si, erkeklerin ise %92,7'si eklemlerinin çıtlamasından korkmadıklarını belirtti (p<0,001). Parmak eklemlerinin çıtlamasından korkanların %50'si, korkmayanların ise %87,9'u günde 3 veya daha fazla kez parmak eklemlerini çıtlattığını belirtti (p<0,001). Parmak eklemlerini çıtlatmaktan korkan öğrencilerin %55,6'sı parmak eklemlerini çıtlattıktan sonra duyulan ses hissini kötü, %57,1'i ise başkasının parmak eklemlerini çıtlatma hissini kötü olarak tanımladı (sırasıyla; p<0,001, p<0,001) . Sonuç: Çalışmamızda literatürden farklı olarak eklem çıtlatma korkusunun bireyin kendi ekleminin çıtlama sesini duyması ve başkasının ekleminin çıtlaması hissi üzerine etkisi incelenmiş ve her ikisinde de etkili olduğu görülmüştür.