Wilcze tropy

Ścieżka życia Mariusza Wilka w różnych miejscach się plecie, od Wrocławia przez Gdańsk, Stany Zjednoczone, Rosję, Włochy… Droga do tropy, pierwszy rozdział niniejszego opracowania, przybliża tę ścieżkę znaczoną wymienionymi punktami i częściowo odbitą w dwóch pierwszych książkach pisarza – w napisanej we współautorstwie Konspirze. Rzeczy o podziemnej „Solidarności” oraz w Black’n Red, będącej śladem pobytu Wilka w Ameryce.Gdy autor przenosi się na północ Rosji, ścieżka zyskuje miano tropy. Jej doświadczanie, w tym zgłębianie samego siebie i poznawanie otaczającego świata, odzwierciedlone zostało w północnym cyklu (Wilczy notes, Wołoka, Dom nad Oniego, Tropami rena, Lotem gęsi i Dom włóczęgi). Cyklowi temu poświęcono drugi rozdział opracowania – Północna tropa w słowach wydeptana. Zapiski pisarza, od połowy Wołoki zespolone wspólnym tytułem (Dziennik północny), układają się w swoistą sinusoidę, wyznaczoną przez części dziennika dotyczące zamieszkiwania nowej przestrzeni i części pisane w drodze lub o niej traktujące. Sinusoida ta stanowi odbicie konfliktu, który według autora tkwi w każdym z nas – jest to konflikt między człowiekiem osiadłym i koczownikiem.Północne utwory z czasem zaczęły „podążać swoimi drogami”, stając się prologiem nowych ścieżek, wydeptywanych już w innych językach. Ze względu na specyfikę północnego cyklu najciekawsze w tym kontekście wydało się spojrzenie na opinie Rosjan oraz przekłady na język rosyjski. Na tym tle jeszcze łatwiej dostrzec antynomię swój–obcy: pozycja pisarza – z jednej strony swojego, zanurzonego w opisywanym świecie, z drugiej – obcego, stojącego z boku obserwatora.Żanr dziennika, jak podkreśla Mariusz Wilk, powoduje, że na dobrą sprawę ciągle piszemy jedną i tę samą książkę w kolejnych jej tomach. Pewne spostrzeżenia, myśli powtarzają się więc bądź są rozwijane w całym cyklu. W rozdziale trzecim, Tropami Wilka, wskazano te właśnie powracające co jakiś czas wątki: od kluczowej dla pisarza tropy przez zagadnienie języka, motyw domu, temat ojcostwa, lektur aż do obrazów przyrody i naszkicowanych w słowach portretów bliższych i dalszych sąsiadów.Po przeprowadzce do Włoch autor rozpoczął włóczęgę po nowym szlaku. Niniejsze opracowanie jest zatem próbą całościowego spojrzenia na szlak poprzedni, na północną tropę. To swego rodzaju podsumowanie zamkniętego już etapu. Jego śladem są przedstawione w antologii fragmenty północnego cyklu.