Etyka postmodernistyczna

DEFINICJA POJĘCIA: Pojęcie „etyki postmodernistycznej” jest bardzo wieloznaczne i nieostre. Można przez nie rozumieć pełne paradoksów podejście nieufności do etyki kodeksowej, podkreślające kluczową rolę jednostkowej moralności, przedspołecznych odruchów indywidualnych, ceniące nade wszystko wolność konkretnego człowieka. Etyka postmodernistyczna celebruje polifonię głosów w sferze etyki, mnogość wzajemnie sprzecznych imperatywów moralnych, kwestionując roszczenie jakiegokolwiek z kodeksów moralnych do prawdziwości i uniwersalności. ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Ujawnia rozmaitość interpretacji ogniskujących się wokół kwestii indywidualnej wolności ze szczególnym uwzględnieniem zagrożeń płynących ze strony tradycyjnych ideologii, które obarcza się odpowiedzialnością za dwudziestowieczne zbrodnie, zwłaszcza zaś zagładę Żydów i stalinizm. Podkreśla postrzeganie wielkich systemów etycznych, mających roszczenia do uniwersalności, jako stanowiących w ostatniej instancji źródło systemowego okrucieństwa. UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: Odsłania różnorodność sfery etyki postmodernistycznej, skupiającej się na człowieku i jego moralnych powinnościach, niezależnych od takich przygodnych cech jak narodowość czy wyznanie. Zwraca uwagę na intymną relację z Innym, za dobro którego jesteśmy odpowiedzialni w sposób wręcz niezmierzony, nie mogąc jednocześnie wymagać wzajemności. Podkreśla radykalizm w nader krytycznym postrzeganiu ontologii jako źródła filozoficznego podporządkowania człowieka wobec człowieka. REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I REKOMENDACJAMI: Skłania do pogłębionego namysłu nad naturą moralności i problematycznością odgórnych regulacji etycznych, zagadnieniami osobistej odpowiedzialności. Unaocznia ambiwalencję w postrzeganiu roli wspólnotowych wymiarów moralności, często uznawanych za przejaw prawodawczego uroszczenia, niszczącego indywidualne impulsy moralne.