Analiza porównawcza zasobów mieszkaniowych w Gdańsku, Łodzi i Krakowie

Cel: Celem artykułu jest zrozumienie różnic i podobieństw w warunkach mieszkaniowych Gdańska, Łodzi i Krakowa na tle uwarunkowań historycznych, społeczno-gospodarczych i politycznych w latach 2013-2022, z uwzględnieniem struktury własności, dynamiki rozwoju i standardu wyposażenia technicznego. Badanie identyfikuje różnice i podobieństwa w warunkach mieszkaniowych tych miast oraz ocenia wpływ uwarunkowań historycznych, społeczno-gospodarczych i politycznych na lokalne rynki nieruchomości. Metodyka: Analiza opiera się na danych statystycznych Głównego Urzędu Statystycznego (GUS) oraz wskaźnikach liczby mieszkań, ich form własności i standardów techniczno-sanitarnych. Uwzględniono także zmiany metodologiczne GUS z lat 2019-2020, które wpłynęły na sposób prezentacji danych dotyczących jakości zasobów mieszkaniowych. Wyniki: Wyniki wskazują, że Gdańsk i Kraków wyróżniają się dynamicznym wzrostem liczby mieszkań, a Łódź rozwija się wolniej, z wyższym udziałem zasobów komunalnych. Kraków i Gdańsk osiągają wyższy standard techniczny mieszkań w porównaniu z tymi w Łodzi, mimo ich poprawy po 2019 roku. Implikacje i rekomendacje: Badanie potwierdza istotne różnice w zasobach mieszkaniowych miast oraz wskazuje na konieczność dostosowania polityk mieszkaniowych do lokalnych uwarunkowań. Wyniki analizy mogą stanowić podstawę do projektowania skuteczniejszych strategii urbanistycznych oraz wspierania zrównoważonego rozwoju miast. Artykuł wnosi wkład w badania nad zarządzaniem przestrzenią miejską i analizą rynków nieruchomości w Polsce. Oryginalność/wartość: Artykuł wnosi wkład w rozwój badań nad polityką mieszkaniową i zarządzaniem przestrzenią miejską w Polsce. Dzięki porównawczej analizie trzech dużych ośrodków miejskich ukazuje, w jaki sposób lokalne uwarunkowania kształtują różnorodność rynków mieszkaniowych, co może mieć praktyczne zastosowanie w planowaniu urbanistycznym i polityce publicznej.