Rekwizycje piszczałek organowych „dla celów wojennych” w diecezji przemyskiej w 1917 roku

I Wojna Światowa przyniosła wiele strat w dziedzinie zabytków sztuki. Zniszczeniawojenne dotknęły kościołów i znajdujących się w nim organów. W 1917 r. państwa biorąceudział w wojnie zarządziły rekwizycję piszczałek organowych dla celów wojennych. Naterenie diecezji przemyskiej należącej wówczas do metropolii lwowskiej a znajdującej się podzaborem austriackim rekwizycję piszczałek przeprowadzono w 1917 r. a wcześniej w 1915 r.rekwizycję dzwonów.W niniejszym artykule zostały omówione zasady, na jakich odbywała się rekwizycjapiszczałek organowych oraz instrumenty, które zostały od niej uchronione a które jejpodlegały. Artykuł został oparty na dokumentach zawartych w teczce „Akta 1914-1918”znajdującej się Archidiecezjalnym Archiwum w Przemyślu. Opracowanie uzupełnionodostępnymi informacjami z Inwentarzy parafialnych oraz Kroniki Diecezji Przemyskiej.Udało się uzyskać informacje na temat organów uchronionych od rekwizycji orazorganów, które zostały jej poddane. Od rekwizycji zostało uchronionych 18 organów, wprzypadku 13 instrumentów piszczałki zostały zarekwirowane. W odniesieniu do pozostałych10 organów można przypuszczać, że również uległy rekwizycji.W sumie niniejsze opracowanie dotyczy 41 instrumentów.