John Locke'un Mülkiyet Teorisinde Zamandaşlığın İnkârı

Aydınlanmanın öncü düşünürlerinden biri kabul edilen John Locke, mülkiyet teorisini İngiltere'nin Kuzey Amerika topraklarını işgal ettiği on yedinci yüzyılda geliştirmiştir. Amerika'daki İngiliz kolonileri için uzun süre idari görev yapan ve köle ticaretinde yatırımları bulunan Locke'un mülkiyet teorisi, İngiltere'nin yerli halkların yaşamakta olduğu toprakları işgalini meşrulaştırmaya çalışan önermeler içermektedir. Çalışma kapsamında, Locke'un mülkiyet teorisinin üç öncüle dayandığı iddia edilmektedir. Bu öncüller, mülkiyetin emekle başladığı, Amerika'daki toprakların boş ve atıl durumda olduğu ve Amerika'da İngiltere'den farklı hukuki kuralların geçerli olabileceğidir. Locke, bu öncüllerden yola çıkarak, çitle çevrelenip işlenmemiş toprakların boş sayılacağını ve başkaları tarafından sahiplenilebileceğini ileri sürmüştür. Düşünürün emeğe dayalı mülkiyet teorisinin Amerika'daki yerli halklarla Avrupalı sömürgeciler arasındaki toprak uyuşmazlığında taraflardan birini desteklemek üzere geliştirilmiş olduğu kabul edilmektedir. Bu ise söz konusu teoriyi "politik bir araç" haline getirmektedir. Amerika'daki yerli halkların avcı-toplayıcı toplum modelini tarım toplumlarından "geri" kabul eden evrimci bir gelişme çizgisinin benimsenmesi, yerli halkları sömürgecilerle aynı zaman diliminde yaşadıkları halde geçmiş bir zaman dilimine yerleştirerek "ilkel" ve "vahşi" gibi ifadelerle nitelendirmesi ve bu tutumun kasıtlı olması da düşünürün mülkiyet teorisinin Fabian'ın "zamandaşlığın inkârı" teziyle örtüşmesi anlamına gelmektedir. Kaynak taraması yöntemiyle hazırlanan bu çalışmanın amacı da söz konusu örtüşmeye dikkat çekmek ve siyaset felsefesinde Locke'un mülkiyet teorisiyle ilgili çalışmalara katkıda bulunmaktır.