Küresel ve Ulusal Düzeyde İklim Yönetişimi

Küresel toplumun karşı karşıya olduğu en kritik sorunlardan biri olan iklim değişikliği tüm yaşam formlarını tehdit etmekte, sosyal ve ekonomik adaletsizlikleri derinleştirmekte ve temel insan haklarını zayıflatmaktadır. 1990’larla birlikte iklim değişikliğine kolektif çözüm arayışları uluslararası toplumu ortak bir zeminde buluşturmuştur. Bu doğrultuda ilk olarak küresel düzeyde iş birliğini gerekli kılan iklim değişikliğiyle mücadele çabaları, bu ortaklığın getirdiği sorumlulukların ulusal boyuta taşınmasıyla gelişim göstermektedir. Bu bağlamda çalışmanın konusu Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi temelinde oluşturulan küresel iş birliği ile bu iş birliğinin taraflarından biri olan Türkiye’nin iklim değişikliğiyle mücadelesidir. Çalışmada iklim değişikliğiyle mücadele küresel iklim yönetişiminin etkili ve hakkaniyet temelinde işleyip işlemediği sorgulanmakta ve bu çerçevede Türkiye’nin küresel mücadeleye katkısı yanında ulusal iklim yönetişiminin yapısının ortaya konması da amaçlanmaktadır. Buna göre küresel ve ulusal boyutta yasal düzenlemeler, kurallar, ilkeler, mekanizmalar, araçlar, kurumlar, politikalar incelenmiştir. Kuramsal olan çalışma, küresel ve ulusal boyutta iklim değişikliğiyle mücadeleyi yönetişim bağlamında eleştirel bir perspektifle ele alması ile dikkat çekmektedir. 1990 ve 2022 yılları arasını kapsayan çalışma ile küresel iklim yönetişiminin iklim değişikliğiyle mücadelede yeterli olmadığı ve hakkaniyet temelinde işlemediği, ulusal düzeydeki çabaları yetersiz kalan Türkiye’nin küresel mücadeleye de kayda değer bir katkı sağlamadığı sonuçlarına ulaşılmıştır.