Finding the Magic of the Ordinary in Art: Füsun Onur

Türkiye’nin öncü Kavramsal sanatçılarından olan Füsun Onur, döneminin heykel sanatının ifade olanaklarını zenginleştirmesi bakımından dikkat çekici bir öneme sahiptir. Sanatçı, ürettiği eserlerde İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’nin ve sanat çevresinin gelenekleşmiş üsluplarını kullanmaktan ziyade, kendi yaşamının ona sunduğu imkânlarla kendisini merkeze alarak izleyicinin heykelin tanımını sorgulamasına yol açmıştır. Füsun Onur, heykelin alışıldık formlarını sorguya açarken mekânı eserlerine dâhil etmiş, üretimlerini herhangi bir disiplinle sınırlamadan gerçekleştirmiştir. Sanatçının Türkiye’de yirmi yıla yakın süre destek görememesinin nedeni döneminin sanatsal kırılmalarını gerçekleştiren sanatçılardan biri olması ve sınır tanımamış olmasıdır. Sanatçının yaşadığı dönem açısından kendisini özgür bırakabilme yetisi, onun sanatsal pratiğinin devamlılığı açısından önemlidir. Sanatçı, eserlerini zaman-mekân kavramları ekseninde gerçekleştirirken “sıradan olan”ı “sihirli” bir ana dönüştürmekte, sanatsal ifadesini ısrarla genişletmektedir. Onur, sanatını metaforik bir zeminde kurgularken sanat eserinin anlamının çoğaldığı bir atmosfer yaratarak izleyicinin görme biçimini yöneltmekten kaçınmıştır. Sanatçının sanat çevresinde hak ettiği değer geç de olsa algılanmış ve sanatsal dili ancak eserleri alışıldık kalıplara sokulmadan okunmaya açık hale gelmiştir.