GÜNLERİ ATEŞ EYLEMEK: AŞK GAMI

Mesnevî-yi Ma’nevî Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî’nin yazıldığı dönemden itibaren tüm insanlara ve tüm çağlara hitâb eden eseridir. Kısaca Mesnevî olarak anılan eser Kur’ân-ı Kerim’in özü olarak nitelendirilir. Mevlânâ’nın tasavvufî öğretilerini iç içe geçmiş hikâyelerle anlattığı Mesnevî altı ciltten oluşur. Yüzyıllar boyunca en çok okunan eserlerden biri olan Mesnevî sadece okunmakla kalmamış üzerine düşünülmüş, yorumlar yapılmış, tercüme ve şerhler yazılmıştır. Hâiz olduğu derin anlamların açıklanması için günümüze kadar sadece pîri olduğu Mevleviyye tarikatının mensupları değil diğer sûfîler ve araştırmacılar tarafından da Mesnevî’nin tamamına ya da bir kısmına yazılan pek çok şerh vardır. Mesnevî üzerine sadece şerhler yazılmamış eser hakkında pek çok akademik çalışmalar ve içinden seçme hikâyeler şeklinde yayınlar da yapılmıştır. Şerhleriye ve üzerine yapılan çalışmalarla edebiyatımızda bir Mesnevî kolu oluşturduğunu söyleyebileceğimiz eserin ilk on sekiz beytine yazılan şerhler dikkat çekicidir. Mesnevî’nin ilk on sekiz beyti eserin özü gibi düşünüldüğünden sadece bu beyitleri açıklayan onlarca şerh yazılmıştır. Biz de bu çalışmamızda Mesnevî’nin on beşinci beytini bugüne kadar yapılmış şerhlerden yola çıkarak açıklamaya ve anlamaya çalışacağız.