De Vreedzame Wijk – opvoeden voor de voordeur

In dit hoofdstuk vertelt Leo Pauw over zijn onderwijsprogramma De Vreedzame School. In eerste instantie was het een reactie op de toenemende handelingsverlegenheid bij leerkrachten: wat moeten we toch aan met die lastige leerlingen? De Vreedzame School focust op het creëren van verbondenheid, waarbij aan kinderen wordt duidelijk gemaakt dat ze mee mogen doen en dat hun stem telt. Een democratisch-pedagogisch offensief in de praktijk dus, dat is gebaseerd op het theoretisch pleidooi van Micha de Winter (zie hoofdstuk 9) om opvoeding en onderwijs een bijdrage te laten leveren aan het algemeen belang, vanuit alle domeinen: burgers, organisaties en overheid. De Vreedzame School is de afgelopen jaren verbreed naar De Vreedzame Wijk. De democratische opvoedingsprincipes zoals die op de basisschool worden gehanteerd, worden nu ook toegepast in instellingen de buurt. Zo wordt van kinderen in alle domeinen – school, buurt en straat – hetzelfde (democratische) gedrag ver- wacht en worden ze daar ook consequent toe verleid en op aangesproken door professionele en niet-professionele opvoeders. De Vreedzame Wijk werkt nadrukkelijk bottom-up. Het programma creëert draagvlak met de succesvolle aanpak in De Vreedzame School en traint zo veel mogelijk opvoeders in alle geledingen van de wijk. Pauw werkte ook mee in het project ‘Kindercentrum en school als democratische oefenplaats’, dat zowel in visie als programmatische opbouw met De Vreedzame School verbonden is.