O rozumie i religii w Lewiatanie Thomasa Hobbes’a

Prezentowany artykuł jest próbą przedstawienia bardzo szczególnej części rozważań Hobbes’a, tj. rozważań dotyczących roli religii w życiu politycznym i myśli politycznej. Rozważania te odnajdujemy w drugiej części „Lewiatana”, która poświęcona jest wyłącznie Biblii. Hobbes skupia się w swej książce na Biblii zdając sobie sprawę z konfliktu między prawami naturalnymi i biblijnymi objawieniami. Wie także jak ogromne znaczenie ma złagodzenie tego konfliktu. Hobbes proponuje taką interpretację Biblii, dzięki, której możliwe jest uwzględnienie wolności jednostki wynikającej z praw naturalnych. Ma to osłabić napięcie między chrześcijaństwem a naukami głoszonymi przez myśliciela. Współcześni Hobbes’a byli przerażeni tą egzegezą Pisma Św., pod którą każdy anglikanin czy purytanin mógł z łatwością odkryć ateizm. Nie jest prostą ocena dorobku Thomasa Hobbes’a. Wynika to z różnorodności form i stylów, jakimi się posługiwał, a także już ugruntowanej pozycji, jaką zajmuje w naukach politycznych. Mimo polemik „Lewiatana” należy uznać za prawdopodobnie największe arcydzieło myśli politycznej napisane w języku angielskim. Stanowi ono sumę przemyśleń autora dotyczących polityki, prawa i teologii. To właśnie ostatniej z wymienionych dyscyplin poświęcony jest artykuł.