EPIDEMIOLOGICAL ASPECTS OF PREGNANT LOSSES. LITERATURE REVIEW.

Relevance. Miscarriage is a spontaneous termination of pregnancy that leads to death at any time from implantation to delivery. Miscarriage affects about a third of pregnancies and most often occurs before the onset of viability during the first and beginning of the second trimesters. This is often an unfavorable event for both women and their partners and can be associated with significant psychological trauma. Despite the frequency and potentially alarming nature of miscarriage, its pathophysiology remains poorly understood, and its history, including the temporal ordering of signs and symptoms, in the early stages of pregnancy has not yet been fully described. In this literature review, we will try to describe the causes and frequency of the spread of early and recurrent miscarriage. Objective. To analyze the literature data on the causes and frequency of prevalence of early and recurrent miscarriage. Search strategy. The study examined full-text publications in English, which are devoted to early and recurrent miscarriage of pregnancy. In the process of literature review, the following search engines were used: Pubmed, Web of science, Scopus, Google Scholar by keywords. The time period was designated 2012-2022. The criteria for inclusion of publications in the review were as follows: full-text publications in English, which are publicly available and contain statistically confirmed conclusions. Exclusion criteria: summary reports, newspaper articles and personal messages. 230 publications have been identified on this topic. Of these, 68 publications corresponded to the purpose of our study. Results and conclusions. Human reproductive health still faces serious problems. More and more couples are struggling with conception. However, the biggest problem is still the high frequency of pregnancy loss after successful conception. Previous studies have documented about 10% of registered pregnancy losses, however, another 10-15% of early losses have never been observed in a hospital or clinic and, therefore, were not registered in the registers of diagnoses at discharge. Some of these losses occur so early in pregnancy that women do not perceive them as pregnancy loss. Актуальность. Невынашивание беременности - это самопроизвольное прерывание беременности, приводящее к смерти в любой момент от имплантации до родов. Невынашивание беременности затрагивает примерно треть беременностей и чаще всего происходит до наступления жизнеспособности в течение первого и начала второго триместров. Это часто неблагоприятное событие как для женщин, так и для их партнеров и может быть связано со значительной психологической травмой. Несмотря на частоту и потенциально тревожный характер невынашивания беременности, ее патофизиология остается малоизученной, и ее история, включая временную упорядоченность признаков и симптомов, на ранних сроках беременности еще не полностью описана. В данном обзоре литературы мы попытаемся описать причины и частоту распространения раннего и повторного невынашивания беременности. Цель. Провести анализ данных литературы по причинам и частоте распространенности раннего и повторного невынашивания беременности. Стратегия поиска. В исследовании изучены полнотекстовые публикации на английском языке, которые посвящены раннему и повторному невынашиванию беременности. В процессе поиска литературы использованы следующие поисковые системы: Pubmed, Web of science, Scopus , Google Scholar по ключевым словам. Временной период был обозначен 2012-2022 годами. Критерии включения публикаций в обзор были следующими: полнотекстовые публикации на английском языке, находящиеся в открытом доступе и содержащие статистически подтвержденные выводы. Критерии исключения: краткие отчеты, газетные статьи и личные сообщения. По данной теме выявлено 230 публикаций. Из них цели нашего исследования соответствовало 68 публикаций. Результаты и выводы. Репродуктивное здоровье человека по-прежнему сталкивается с серьезными проблемами. Всебольше пар борются с зачатием. Однако самой большой проблемой по-прежнему остается высокая частота потери беременности после успешногозачатия. Предыдущие исследования задокументировали порядка 10% зарегистрированных потерь беременности, однако, еще 10-15% ранних потерь никогда не наблюдались в больнице или клинике и, следовательно, не регистрировались в регистрах диагнозов при выписке. Некоторые из этих потерь происходят на столь ранних сроках беременности, что женщины не воспринимают их как потерю беременности. Түйін. Жүктіліктің үзілуі - бұл жүктіліктің өздігінен тоқтатылуы, имплантациядан босануға дейін кез-келген уақытта өлімге әкеледі. Жүктіліктің үзілуі жүктіліктің үштен біріне әсер етеді және көбінесе бірінші және екінші триместрдің басында өміршеңдік басталғанға дейін болады. Бұл көбінесе әйелдер үшін де, олардың серіктестері үшін де қолайсыз оқиға және айтарлықтай психологиялық жарақатпен байланысты болуы мүмкін. Жүктіліктің жиі және ықтимал алаңдаушылық сипатына қарамастан, оның патофизиологиясы нашар түсініледі және оның тарихы, оның ішінде белгілердің уақытша реттілігі әлі толық сипатталмаған. Әдебиеттерге осы шолуда біз жүктіліктің ерте және қайталама таралуының себептері мен жиілігін сипаттауға тырысамыз. Мақсаты. Жүктіліктің үзілуінің ерте және қайта түрлерінің себептері мен жиілігі туралы әдебиеттерге талдау жүргізу. Іздеу стратегиясы. Зерттеу ерте және қайталама жүктіліктің үзілуіне арналған ағылшын тіліндегі толық мәтінді басылымдарды зерттеді. Әдебиеттерді іздеу барысында келесі іздеу жүйелері қолданылды: Pubmed, Web of science, Scopus, Google Scholar. Уақыт кезеңі 2012-2022 жылдармен белгіленді. Жарияланымдарды шолуға қосу критерийлері мыналар болды: ашық қолжетімділіктегі және статистикалық расталған қорытындылары бар ағылшын тіліндегі толық мәтінді жарияланымдар. Ерекшелік критерийлері: қысқаша есептер, газет мақалалары және жеке хабарламалар. Осы тақырып бойынша 230 жарияланым анықталды. Олардың ішінде біздің зерттеуіміздің мақсатына 68 басылым сәйкес келді. Нәтижелер мен қорытындылар. Адамның репродуктивті денсаулығы әлі де күрделі проблемаларға тап болуда. Алайда, сәтті жүкті болудан кейін жүктіліктің үзілуінің жоғары деңгейі әлі де үлкен проблема болып табылады. Алдыңғы зерттеулер жүктіліктің тіркелген шығындарының шамамен 10% - ын құжаттады, алайда ерте шығындардың тағы 10-15% - ы ауруханада немесе клиникада ешқашан байқалмады, сондықтан шығарылған кезде диагноз регистрлерінде тіркелмеген. Бұл шығындардың кейбіреулері жүктіліктің ерте кезеңдерінде пайда болады, сондықтан әйелдер оларды жүктіліктің үзілуі ретінде қабылдамайды.