Powstanie grupy w aspekcie oddziaływań wychowawczo-trenerskich. Szkic z zakresu praktyki pedagogicznej

Proces resocjalizacji opiera się na dwóch podstawowych metodach oddziaływania na jednostkę. Pierwszą z nich jest oddziaływanie oparte na bezpośredniej relacji wychowawcy z wychowankiem. Drugą metodą jest praca opierająca się na grupie społecznej. Niniejszy tekst jest próbą podsumowania praktyki pedagogicznej i zestawienia jej z wymaganiami teoretycznymi. Przedmiotem analizy jest dynamika powstania grupy i pogłębiony proces jej tworzenia. Przedstawione zostały czynniki sprzyjające procesowi powstania grupy oraz podstawowe metody jej pozytywnego tworzenia. Grupa w procesie resocjalizacji jest najważniejszym instrumentem oddziaływań socjoterapeutycznych. Umiejętne sterowanie jej powstaniem i dynamiką zmian jest gwarantem sukcesu resocjalizacji w przypadku nieletnich. Umiejętne sterowanie jej pracą powoduje, że resocjalizacja przenosi się z zewnętrznych nakazów na wewnętrzne normy i wartości zarówno jednostek, jak i całej społeczności. Praca włożona w umiejętne zbudowanie i uruchomienie procesów grupowych jest bardziej efektywna w kontekście czasu niż bezpośredni nadzór wychowawczy.