The evaluation of acute anxiety levels in caregivers of hospitalized stroke patients

GİRİŞ ve AMAÇ: İnme hastaları hastaneye yatış sonrasında sıklıkla uzun bir rehabilitasyon ve tedavi süreciyle hayatlarına devam etmektedirler. Bu sürece uyum sağlamak, özellikle akut dönemde bakım verenler için zorlayıcı olabilmektedir. İnmede kaygı üzerine önceki çalışmalar esas olarak subakut ve kronik dönemlere odaklanmıştır. Bu nedenle bu çalışmada, inme hastalarına bakım verenlerde hastanede yatışta akut dönem kaygı düzeylerini ve ilişkili faktörleri değerlendirmeyi amaçladık.YÖNTEM ve GEREÇLER: Akut inme nedeniyle hastaneye yatırılan hastalar ve onların bakım verenleri çalışmaya dahil edildi. Hastaların ve bakım verenlerin sosyodemografik özellikleri kaydedildi. Hastaların klinik durumları ve hastalık özellikleri değerlendirildi. Bakım verenlere Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri (STAI) ve Hastane Anksiyete ve Depresyon (HAD) ölçekleri uygulandı. Bu değişkenler arasındaki ilişkiler değerlendirildi.BULGULAR: Çalışmaya yaş ortalaması 67,09±11,48 olan 100 hasta ve yaş ortalaması 46,19±13,36 olan 100 bakım veren dahil edildi. 65 yaş altı, iskemik inme geçiren ve nöroloji servisinde tedavi gören hastaların bakım verenlerinde anksiyete puanlarının daha yüksek olduğu görüldü (p=0,001; p=0,001; p=0,019). Hekimin günlük bilgilendirme sayısı ve memnuniyeti ile anksiyete puanları arasında negatif korelasyon bulundu (p=0,001). Ayrıca 1. ve 2. derece akraba olup bakım verenlerde, özellikle de kadın bakım verenlerde anksiyete puanlarının daha yüksek olduğu belirlendi (p=0,032; p=0,033).TARTIŞMA ve SONUÇ: İnme hastalarının bakıcıları önemli düzeyde kaygı ve depresyon yaşarlar. Bu durum birçok faktörlerle ilişkilidir. Özellikle hastanede yatış döneminde bakım verenlere daha sık ve tatmin edici bilgi verilmesi önemlidir.