Między bytem a niebytem

Tematem opracowania jest postać Leszka Elektorowicza (ur. 1924 we Lwowie, zm. 2019 w Krakowie), autora licznych opowiadań, wierszy oraz szkiców dotyczących literatury anglojęzycznej i kultury amerykańskiej, oraz jego twórczość. Niezależność i pewnego rodzaju odosobnienie pisarza pozwoliły mu na wypracowanie własnego, zupełnie osobnego miejsca na mapie literackiej. Jego sposób pisania jest w wielu punktach ściśle powiązany z biografią, dlatego można go określić jako pozornie autobiograficzny. Autobiografizm w twórczości Elektorowicza przybiera jednak postać szczególną. Trudno bowiem bezpośrednio utożsamiać pisarza z „ja” mówiącym w opowiadaniach i powieściach, skądinąd wydarzenia w nich przywoływane jawnie nawiązują do tych, które odcisnęły piętno na życiu artysty. Twórczość prozatorska Elektorowicza nachylona jest więc w stronę egzystencjalizmu (krytycy określali ją mianem wyzwania rzuconego „małym realistom”). Natomiast poezja Elektorowicza to z jednej strony liczne odniesienia do jego wojennej przeszłości, z drugiej – czułe liryki skierowane do żony, a także błagalne oraz dziękczynne wezwania do Boga.