„I ja urodziłem się w Arkadii...”. Mit Rosji w „Cyruliku syberyjskim” Nikity Michałkowa

Cyrulik syberyjski to film, do którego Michałkow przygotowywał się przez wiele lat. Autorka postrzega w tym filmie kwintesencję myślową całej twórczości tego reżysera, opartą na dwóch mitach, micie szczęśliwej przeszłości i micie tradycji rosyjskiej, przeciwstawionej kulturze Zachodu. Idea ożywienia mitu dawnej carskiej Rosji, która miałaby zjednoczyć rozbitą politycznie i zdegradowaną moralnie Rosję współczesną nie znalazła takiego oddźwięku wśród widzów, jakiego oczekiwał twórca. Film nie został też najlepiej odebrany przez krytykę, ale konsekwencja, z jaką idealizuje przeszłość narodową Michałkow wydaje się godna uwagi. W Cyruliku tą szczęśliwą Arkadią staje się Syberia, wraz z dziką, nieskrępowaną przyrodą. Tu dochodzi do głosu kolejny mit Michałkowa, tym razem o wymowie bardziej uniwersalnej, mit ekologiczny.