Meisjes uit eerculturen: tussen traditie en wereldburgerschap

Een jong meisje loopt hand in hand met een jongen. Raak je vertederd door het meisje dat tot over haar oren verliefd is? Vind je het mooi dat meisjes tegenwoordig kunnen ‘experimenteren’ met verliefdheid en relaties en dat alles niet meer zo stiekem hoeft? Of zie je een meisje dat ‘verwesterd’ is en het niet zo nauw neemt met de eer van haar familie door zich openlijk te vertonen met een jongen; een meisje dat haar vader, haar broers, haar ooms, haar hele familie te schande maakt. Misschien vind je dat dit meisje met vuur speelt. Straks ziet iedereen haar als een ‘hoer’. Wie wil er dan nog met haar trouwen? Als dit meisje zo doorgaat en mensen gaan over haar praten, dan worden haar ouders straks met de nek aangekeken in de moskee. Twaalf procent van de Nederlandse bevolking heeft een niet-westerse achtergrond (RIVM, 2014). Dit betekent dat deze mensen op de een of andere manier hun eigen culturele achtergrond moeten combineren met het leven in een westerse cultuur. Meisjes en jonge vrouwen met een niet-westerse achtergrond identificeren zich niet alleen met de cultuur van hun ouders, maar ook met de westerse cultuur.