Yapay Deri Greftleri, Yara Örtüleri

Yanık yaralanmaları ve büyük cilt defektlerinin kapatılmasında hastanın kendi dokusundan alınan otogreftler ilk tercih olsa da, yetersiz kaldığı durumlarda yapay deri greftleri ve yara örtülerine ihtiyaç duyulmaktadır. Bu amaçla amniyotik membran, allogreft ve ksenogreft gibi biyolojik malzemeler geçici örtü olarak kullanılagelmiştir. 1988'den itibaren doku mühendisliği, biyoloji ve rejeneratif tıp alanlarının iş birliğiyle, derinin hasar görmeden önceki işlevlerini tekrar kazandırmayı amaçlayan yapay deri türevleri geliştirilmeye başlanmıştır. Rheinwald ve Green’in keratinosit kültivasyon teknikleri bu alanda bir dönüm noktası olmuş; küçük bir deri parçasından kısa sürede geniş alanları kaplayacak hücre tabakalarının üretilmesini sağlamıştır. Günümüzde üretilen deri kapama türevleri anatomik yapılarına göre epidermal, dermal ve dermo-epidermal kompozitler olarak, dokudaki seyrine göre ise geçici veya kalıcı olarak sınıflandırılmaktadır. İdeal bir yapay derinin yarayı enfeksiyondan koruması, sıvı kaybını önlemesi, ağrıyı azaltması ve hızlı iyileşme sağlaması istenir; ancak mevcut ürünler normal derinin pigmentasyon, his ve ekler gibi tüm işlevlerini henüz tam olarak karşılayamamaktadır. Although autografts obtained from the patient's own tissue are the primary choice for closing burn injuries and large skin defects, artificial skin grafts and wound dressings are required when they are insufficient. For this purpose, biological materials such as amniotic membrane, allograft, and xenograft have been used as temporary covers. Since 1988, artificial skin derivatives aiming to restore the functions of the skin before damage have been developed through the collaboration of tissue engineering, biology, and regenerative medicine. Rheinwald and Green's keratinocyte cultivation techniques became a milestone in this field, enabling the production of cell layers to cover large areas in a short time from a small piece of skin. Today, produced skin closure derivatives are classified as epidermal, dermal, and dermo-epidermal composites according to their anatomical structure, and as temporary or permanent according to their course in tissue. An ideal artificial skin is expected to protect the wound from infection, prevent fluid loss, reduce pain, and provide rapid healing; however, current products cannot yet fully meet all functions of normal skin, such as pigmentation, sensation, and appendages.