Žak Lakan u kući Velikog brata

Osvetljavajući vezu između komunikacije, emancipacije i eksploatacije u masovnoj kulturi, autori ističu razliku između serijala Veliki brat i filmova koji odbijaju hiperrealnost medija. Serijal Veliki brat jedna je od najupečatljivijih posledica debakla humanističke iluzije o samosvesnoj i racionalnoj ljudskoj prirodi i može se dovesti u vezu, shodno nastojanjima zastupnika kritičke teorije, sa dinamikom uznapredovalog kapitalizma. Veliki brat kao forma zabavnog programa može se osvetliti lakanovskim koncepcijama, kao što su npr. faza ogledala, institucionalna materijalizovanost društvenih pravila i Veliki drugi. Vrednosti komunikativnog delovanja su izneverene ili svesno izigrane favorizovanjem fetiša komunikacije koji treba da prikrije sve napetosti realnog. Kao deo masovne kulture, Veliki brat najčešće samo učvršćuje antagonističke odnose, unesrećuje učesnike, a publiku dovodi u konfuziju, upravo time što ona dobija ono što želi. Još je Platon odredio kič kao ispunjenje želje publike koja vaspitava samu sebe. Autori su negirali emancipatorski potencijal nekih aspekata masovne kulture i savremenih medija, premda filmovi kao što su Trumanov Šou i Matriks pokazuju da postoji ljudska želja za odbijanjem hiperrealnosti medija i stvarnosti kao konstrukta ideološke fantazije, iznoseći lakanovski, u obliku fikcije, istinu o savremenim društvima.