Sıçan Böbrek Dokusunda Bakırın Neden Olduğu Oksidatif Stres ve DNA Hasarlarına Karşı Astaksantinin Koruyucu Etkisi

Bu çalışmada, sıçan böbrek dokusunda bakırın (Cu+2) neden olduğu oksidatif stres ve DNA hasarlarına karşı astaksantin'in (AST) etkisi araştırıldı. Çalışmada ağırlıkları yaklaşık 200-300 gr olan 28 adet yetişkin wistar albino sıçan kullanıldı ve dört gruba ayrıldı. Kontrol grubuna üç gün boyunca günde bir kez % 0.9 NaCl intraperitoneal (i.p.) olarak enjekte edildi. Bakır grubuna 3 mL kg-1(i.p.) Cu+2 uygulandı. Astaksantin grubuna 100 mg/kg bw/day AST (oral) uygulandı. Bakır+Astaksantin grubuna 3 mL kg-1(i.p.) +100 mg/kg bw/day AST (oral) uygulandı. Sıçanlar 3.günün sonunda anestezi altına alınarak böbrek dokuları alındı. Böbrek dokusunda biyokimyasal parametrelerden SOD, CAT, GPx aktiviteleri ve (8-OHdG) düzeyi değerlendirildi. SOD, CAT, GPx enzim aktivitesi değerlendirildiğinde, kontrol grubuna oranla bakır uygulanan grupta enzim aktivitesinde azalış, bakır grubuna oranla Cu+AST uygulaması yapılan grupta enzim aktivite düzeyinde artış olduğu belirlendi. Çalışmada, böbrek dokusu 8-OHdG düzeyi değerlendirildiğinde kontrol grubuna oranla bakır grubunda belirgin bir artış tespit edildi. Cu+AST uygulanan grupta ise Cu grubuna göre azalma görüldü. Sonuç olarak,  AST'nin, Cu tarafından indüklenen böbrek doku hasarı üzerine koruyucu etkisinin olduğu düşünülmektedir.