Javascript must be enabled to continue!
„Żywy dziennik” jako zabawa dziennikarska
View through CrossRef
Żywy dziennik (journal parlé, spoken newspaper) to sceniczne przedstawienie naśladujące redagowanie dziennika, wymyślone w 1883 r. przez Louisa Peyramonta. Ten eksperyment spotkał się z krótko trwającym zainteresowaniem prasy francuskiej, brytyjskiej, austriackiej i węgierskiej. Prasa polska też odnotowała tę nowość, która nieoczekiwanie stała się atrakcyjnym punktem zabaw towarzyskich, a potem odrębną formą rozrywki powiązaną z celem charytatywnym. Przedstawienia journal parlé wystawiane były na profesjonalnych i amatorskich scenach, zwłaszcza w Galicji, autonomicznym kraju monarchii habsburskiej. Przedmiotem analiz w tym artykule było kilkaset notatek prasowych dokumentujących aspekty kulturowe, społeczne i organizacyjne konkretnych przedstawień żywego dziennika w latach 1897–1914. Autor ukazał treści i specyfikę polskiej wersji journal parlé, definiując ją jako formę rozrywki elit dziennikarskich, literackich, artystycznych i naukowych Krakowa i Lwowa, na poziomie amatorskim uprawianej również na prowincji. Scharakteryzował też właściwą tej formie estetykę komizmu, zdominowaną przez tendencję satyryczną i parodystyczną.
Uniwersytet Jagiellonski - Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellonskiego
Title: „Żywy dziennik” jako zabawa dziennikarska
Description:
Żywy dziennik (journal parlé, spoken newspaper) to sceniczne przedstawienie naśladujące redagowanie dziennika, wymyślone w 1883 r.
przez Louisa Peyramonta.
Ten eksperyment spotkał się z krótko trwającym zainteresowaniem prasy francuskiej, brytyjskiej, austriackiej i węgierskiej.
Prasa polska też odnotowała tę nowość, która nieoczekiwanie stała się atrakcyjnym punktem zabaw towarzyskich, a potem odrębną formą rozrywki powiązaną z celem charytatywnym.
Przedstawienia journal parlé wystawiane były na profesjonalnych i amatorskich scenach, zwłaszcza w Galicji, autonomicznym kraju monarchii habsburskiej.
Przedmiotem analiz w tym artykule było kilkaset notatek prasowych dokumentujących aspekty kulturowe, społeczne i organizacyjne konkretnych przedstawień żywego dziennika w latach 1897–1914.
Autor ukazał treści i specyfikę polskiej wersji journal parlé, definiując ją jako formę rozrywki elit dziennikarskich, literackich, artystycznych i naukowych Krakowa i Lwowa, na poziomie amatorskim uprawianej również na prowincji.
Scharakteryzował też właściwą tej formie estetykę komizmu, zdominowaną przez tendencję satyryczną i parodystyczną.
Related Results
Historia życia w praktyce: Krzysztof Zamorski i jego Pleban i wieś
Historia życia w praktyce: Krzysztof Zamorski i jego Pleban i wieś
Tekst proponuje interpretację książki Pleban i wieś Krzysztofa Zamorskiego jako dojrzałej i konsekwentnie realizowanej historii życia, rozumianej nie tylko jako rama interpretacyjn...
Naród kontra lewactwo. Polityczne kategoryzacje rzeczywistości w folklorze internetowym
Naród kontra lewactwo. Polityczne kategoryzacje rzeczywistości w folklorze internetowym
Nation against “the leftist.” Political categorizations of the reality in internet folkloreIn his well known essay “Left-wing” communism: an infantile disorder Lenin used the Russ...
Contributo della linguistica alla teologia
Contributo della linguistica alla teologia
Artykuł omawia wkład lingwistyki w teologię, biorąc pod uwagę konkretny przykład myśli L.-M. Chauvet. Najpierw analizowana jest krytyka języka jako narzędzia. Według L.-M. Chauvet ...
Fractality of Noesis
Fractality of Noesis
Praca przedstawia propozycję opisu uobecniania się świadomości wobec samej siebie za pomocą kategorii wywiedzionych z geometrii fraktalnej. Fenomenologiczna noeza – rozumiana tu ja...
Humanistyka jako zabawa
Humanistyka jako zabawa
W niniejszym artykule staram się wykazać, iż mimo powagi i znaczenia swych zadań humanistyka może być ujmowana jako zabawa. Takie jej postrzeganie wyłan...
Dziennik Pociągu Sanitarnego Nr 73
Dziennik Pociągu Sanitarnego Nr 73
Autorem dzienników z I wojny światowej i wojny bolszewickiej jest Władysław Magowski. W 1911 r. rozpoczął studia lekarskie w Monachium, po czym kontynuował je w Berlinie i Lipsku. ...
Współcześni diaryści - Stefan Kisielewski, Andrzej Kijowski, Krzysztof Mętrak
Współcześni diaryści - Stefan Kisielewski, Andrzej Kijowski, Krzysztof Mętrak
Ľarticle présente en bref ľhistoire et la théorie de la forme du journal. Dans ce texte on analyse: Dziennik de S. Kisielewski, Dziennik de A. Kijowski et Dziennik de K. Mętrak....
Śmierć jako dobro i jako zło
Śmierć jako dobro i jako zło
Perfidia śmierci, doświadczana neoplatońsko jako „wróg” człowieka, przenoszona jest na zaplanowane działanie człowieka zmierzające ku śmierci innych. Dlatego nieodzowne jest ukazan...

