Marian Lenk (1878–1961), krakowski urbanista, projektant placów

Głównym celem opracowania jest przedstawienie sylwetki, działalności i osiągnięć inżyniera Mariana Lenka, wykształconego we Lwowie, pracującego w Krakówie urbanisty, którego największe osiągnięcia przypadły na połowę lat 20. XX wieku. W pracy nad artykułem oparto się głównie na materiałach źródłowych dostępnych w archiwach w Krakówie (plany regulacyjne i plany zabudowania autorstwa lub współautorstwa Lenka oraz informacje o przebiegu jego pracy zawodowej) i Lwowie (informacje o przebiegu jego studiów). Oprócz analizy dokumentów posłużono się także metodami: gromadzenia wiedzy, analizy porównawczej, analiz, wywiadu (z wnukiem M. Lenka). W wyniku pracy badawczej ustalono, że Marian Lenk wykonał co najmniej około 120–130 opracowań planistycznych o znacznym zróżnicowaniu tematycznym, w większości we współautorstwie. Stwierdzono także, że mniej liczne plany indywidualnego autorstwa Lenka są świadectwem wysokich kompetencji zawodowych i twórczych projektanta. Stanowią ważny element dorobku krakowskiej urbanistyki okresu międzywojennego i pozwalają uznać Lenka za czołowego, obok Andrzeja Kłeczka, twórcę krakowskiej urbanistyki lat 20. XX wieku. Szczególnie wyróżniają się — walorami formalnymi, funkcjonalnymi i orientacyjnymi — projekty lokalnych, niewielkich placów miejskich, stanowiące fragmenty niektórych planów regulacyjnych Lenka. Do cech charakterystycznych placów zaprojektowanych przez Lenka należą niepowtarzalne i zarazem racjonalne kształty ich rzutów i wnętrz, jak również świetne powiązania ze strukturami, zarówno istniejącymi, jak i planowanymi.