Van volk naar multitude: Burgerschap als topologische praktijk

In de kern duidt de notie van burgerschap op de wijze waarop we tot de politieke gemeenschap behoren, tot de polis. In het Nederlands heeft het woord burgerschap recentelijk de connotatie gekregen van ‘iets dat te maken heeft met migranten en hun integratie in de Nederlandse samenleving’. Dit is in mijn ogen niet alleen patente nonsens, maar ook contraproductief: burgerschap als de manier van behoren tot een bepaalde polis moet daarbinnen van universele toepassing zijn. Als het verwordt tot een begrip dat men slechts toepast op bepaalde marginale groepen binnen een maatschappij, verliest de notie haar betekenis.