Niet-weten als uitnodiging

Niet-weten als uitnodiging: In gesprek met Harlene Anderson De Amerikaanse psycholoog Harlene Anderson is voor veel systemici geen onbekende. Vanaf eind jaren tachtig, toen zij samen met psycholoog Harold (Harry) Goolishian de collaboratief-dialogische en de not-knowing stance (niet-wetende houding) ontwikkelde, heeft haar werk een blijvende invloed gehad op velen. Haar benadering, geworteld in het postmoderne sociaal constructionisme, benadrukt een oprechte en betrokken samenwerking tussen professional en hulpvrager of cliënt. Anderson zelf gebruikt deze termen inmiddels minder, omdat ze vindt dat ze het medisch model te veel benadrukken. Het in het Engels gangbare begrip practitioner , sluit beter aan bij haar visie. Ze ziet zichzelf liever als gespreksbegeleider en als gast die op bezoek mag komen in het leven van iemand anders.