Powieść Antigua, moje życie Marceli Serrano z perspektywy sensorycznej geografii literackiej

Celem niniejszego artykułu jest analiza krajobrazów zmysłowych wykreowanych w powieści Antigua, moje życie chilijskiej autorki Marceli Serrano. W pracy wykorzysta-ne zostały narzędzia metodologiczne z zakresu sensorycznej geografii literackiej bada-jącej relację pomiędzy wrażeniami zmysłowymi a środowiskiem geograficznym czło-wieka z perspektywy literaturoznawczej. W utworze obraz Santiago, krajobraz połu-dnia Chile, gwatemalskiego miasta Antigua oraz położonych w jego rejonie miaste-czek kształtowany jest poprzez wizualne, słuchowe, węchowo-smakowe, taktylne oraz polisensoryczne doświadczenia bohaterek, które nie są jedynie recepcją bodźców, ale również źródłem znaczeń. Z analizy wynika, że w powieści percepcja przestrzeni uwarunkowana jest, przede wszystkim, przez czynniki historyczne oraz społeczno-polityczne. Na zmysłowe postrzeganie miejsc w utworze wpływ ma poczucie ideolo-gicznego osierocenia bohaterów w latynoamerykańskiej nowoczesności.