GÜVENLİ KENT ve KENT GÜVENLİĞİ ÜZERİNE BİR İRDELEME

Kentler, insanların yerel ve ortak gereksinimlerini karşılamak üzere bir araya gelmeleriyle oluşan mekânlardır. Kentler, geçmişten günümüze pek çok ulus ve kültürden insana; fiziksel, ekonomik ve sosyal açılardan örgütlenerek bir arada yaşama olanağı sağlamıştır. Birçok tarihçi ve kent bilimci; insanlığın değişim ve dönüşümün izlerinin sürüldüğü uygarlık tarihi ile kent tarihini özdeşleştirir. Onlara göre bu iki alanda yaşanan süreçler birbirine paralel gitmiştir. Sanayileşme, bilimsel ve teknolojik gelişmeye bağlı olarak ortaya çıkan küreselleşme ve uluslar arası sermaye hareketleri, kentleri ekonomik, sosyal, hukuksal ve siyasal açılardan değiştirip dönüştürmüştür. Bu süreçte kentler, ulus devletten bağımsız olarak küresel ekonomiye eklemlenmeye başlamıştır. Günümüzde kentleri ekonominin temel bir fonksiyonu olarak gören yaklaşımlar ve liberal ekonomi politikaları sonucu kentler; belli özellikleri öne çıkarılarak cazibe merkezleri haline getirilmeye ve markalaştırmaya çalışılmaktadır. Uluslar arası ve ulusal sermayeden daha fazla pay almak, büyümek, gelişmek isteyen kentler de kendilerini özellikle bir konuda uzmanlaşmaya ve öne çıkarmaya zorlamaktadır. Bu nedenle bazen kent yönetimlerince bazen de uluslararası kuruluşlarca kentler; güvenli kent, huzurlu kent, akıllı kent gibi sıfatlar eklenerek tanımlanmakta ve pazarlanmaktadır. Bu çalışmanın amacı; küreselleşen dünyada liberal ekonominin kurallarına göre öne çıkmak, cazip hale gelmek, uluslararası ve ulusal sermayeden daha fazla pay almak üzere; kent yönetimi ya da ulusal ve uluslararası kuruluşlarca kentlere atfedilen tanımlamaların, kentlerin kendi gerçekliği ve uygulamalarıyla ne ölçüde örtüştüğünü, kendini “güvenli kent” diye tanımlayan Bayburt örneğinde ortaya koymaktır.