Przekazywanie dziedzictwa antyku

W kontekście współczesnego kryzysu kultury autor podejmuje refleksję nad pojęciem tradycji rozumianej jako przekazywanie kulturowego dziedzictwa przeszłości. Odwołuje się do przykładu grecko-rzymskiej kultury antycznej, która przeżywała w historii szereg renesansów. Zwraca uwagę, że ich źródłem była zawsze świadomość oddalania się od dziedzictwa kultury starożytnej oraz możliwości jego utraty, podkreślając realność takiego zagrożenia, nie istnieją bowiem mechanizmy zapewniające samorzutny przekaz kultury. Sięgając do przykładów historycznych, między innymi Boecjusza niedokończonego projektu przekładu dzieł greckich na łacinę czy przygotowania katechizmu w krajach chrześcijańskiej tradycji łacińskiej, podkreśla, że przetrwanie cywilizacji zależy od świadomych decyzji i działań podejmowanych przez jednostki