Tanrı, Maksimallik ve Kötülük Problemi

Kötülük problemi, Tanrı’nın varlığı ile kötülüğün varlığının birlikte doğru olmasının rasyonel bir temelde açıklanamayacağı iddiasına dayanır. Ancak söz konusu problem, herhangi bir Tanrı anlayışından ziyade, belirli bir Tanrı tasavvurunun benimsenmesi durumunda ortaya çıkmaktadır. Klasik teistik paradigmanın merkezinde yer alan her şeyi bilen, her şeye gücü yeten ve mutlak iyi Tanrı kavramsallaştırmasının temelini, önemli ölçüde Anselm’in “kendisinden daha büyüğü düşünülemeyen varlık” formülasyonunun oluşturduğu söylenebilir. Bu tanımlama çerçevesinde Tanrı’nın, tüm mükemmel niteliklere mutlak anlamda sahip olduğu varsayılmaktadır. Yujin Nagasawa, bu tür bir mükemmellik anlayışının benimsenmesi durumunda mantıksal kötülük probleminin kaçınılmaz hale geldiğini savunmaktadır. Bu doğrultuda geliştirdiği “maksimal Tanrı” anlayışıyla, klasik/Anselmci teizme yöneltilen eleştirilere alternatif bir yanıt sunmayı amaçlamaktadır. Bu çalışmada, Nagasawa’nın maksimal-Tanrı anlayışı Anselmci teizm bağlamında ele alınmış ve önerdiği modelin mantıksal kötülük problemine ne derece tatmin edici bir çözüm sunabileceği eleştirel bir yaklaşımla değerlendirilmiştir.