SOSYAL HİZMET PERSPEKTİFİYLE YALNIZ ANNELİK DENEYİMLERİ

Ataerkinin güçlü olduğu toplumlarda çocuk bakım ve sorumluluğu ebeveynler arasında eşitsiz dağılmaktadır. Evlilik sözleşmesi içerisinde öne çıkan, yüceltilen annelik kurgusu boşanma sonrasında babalığı da içine alarak genişlemektedir. Anneliğin içgüdüsel, biyolojik ve evrensel olduğuna dair yaygın kanaat çocuk bakım ve sorumluluğunda anneliği yalnızlaştırmaktadır. Bu bağlamda sosyal hizmet uygulamalarında annelik deneyimleri eleştirel bir perspektifle değerlendirilmelidir. Annelik deneyimini konu alan bu araştırma, yalnız annelikte gereksinim duyulan sosyal hizmet uygulamalarının geliştirilmesi için önemlidir. Bu çalışmada, kadınların yalnız anneliği nasıl deneyimlediğini, yalnız annelik pratiklerinin ne tür deneyimlerle inşa edildiğini keşfetmek amaçlanmaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinden fenomenoloji desenine göre tasarlanan araştırmada, amaçlı örnekleme ile öznelere ulaşılmıştır. Yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak 18 katılımcı ile saha çalışması tamamlanmıştır. Araştırma verileri, MAXQDA 2022 programında tematik olarak kodlanmış ve içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucuna göre, annelik pozisyonu, yalnız annelikte sosyal ve ekonomik ilişkilerde sınırlılıklar getirmektedir. Yalnız annelik, kadınlar için özgürleşme ve güçlenme anlamına gelirken, başka bir yönüyle egemen annelik ideolojisi ile mücadele etmeleri anlamına gelmektedir. Kadınların ekonomik, sosyal ve ruhsal gereksinimleri bütüncül bir şekilde değerlendirildiğinde, feminist sosyal hizmet uygulamalarının geliştirilmesine gereksinim olduğu görülmektedir.