Komunikowanie perswazyjne

DEFINICJA POJĘCIA: Przekonywanie do właściwych zachowań oraz kształtowanie prawidłowych postaw i wartości, a także budowanie świadomości reguł kooperacji i skutecznej komunikacji to zasady trwania grup społecznych i wspólnot ludzi. W tym kontekście komunikacja perswazyjna jest rozumiana jako etyczna forma wywierania wpływu w opozycji do manipulacji jako niemoralnego sposobu w relacjach międzyludzkich i instytucjonalnych. ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Ujęcie historyczne zakłada analizy dorobku szeregu badaczy nauk społecznych i humanistycznych, a także inspiracje natury praktycznej. Perswazyjność jako zjawisko znane od starożytności współcześnie dotyczy komunikowania promocyjno-wizerunkowego: reklamy, brandingu i public relations, a także sfery polityki, biznesu, komunikacji społecznej i medialnej.  UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: Literatura przedmiotu podaje jako prymarny podział na trzy podstawowe typy. Perswazja przekonująca polega na poszukiwaniu porozumienia między wszystkimi podmiotami komunikacji i jest bliska negocjacjom. Celem perswazji nakłaniającej (propagandy) jest przekonanie odbiorcy do tez i idei nadawcy komunikatu. Perswazja pobudzająca (agitacja) to realizowanie założeń i intencji nadawcy, co może nosić znamiona działań nieetycznych. REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I ­REKOMENDACJAMI: Komunikowanie perswazyjne jest niezbędną kompetencją w porozumiewaniu się podmiotów, podejmowaniu działań, negocjowaniu postaw i tworzeniu wspólnot opartych na wartościach. Umiejętność skutecznego komunikowania umożliwia ponadjednostkowe podejmowanie działań i decyzji na poziomie wspólnoty, nie zaprzeczając kreowaniu tożsamości indywidualnej.